Mijn naam is Thomas Dielman, ik schilder en ik schrijf en ik woon in het centrum van Brussel.
Van zolang ik me kan herinneren, teken en schilder ik. Mijn grote held was Vincent Van Gogh en dat is hij nog steeds.
Mijn jeugd heb ik doorgebracht op de gemeentelijke kunstacademie van Borsbeek en uiteindelijk heb ik het aangedurfd, na mijn rechtenstudie, om mee te doen aan het ingangsexamen ‘schilderkunst’ aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Dit examen duurde twee dagen of waren het er drie? Het natekenen van een buste met houtskool, het schilderen van een stilleven, het maken van een vrij werk en het afleggen van een interview. Geslaagd. Zonder twijfel één van de beste dagen van mijn leven.
Daarna volgde vier jaar schilderen, schilderen en nog meer schilderen. Heerlijk. Ik ben opnieuw bij mijn vader gaan wonen en ik werkte ‘s morgens en ‘s middags in de kantine van de Academie. Vincent Van Gogh heeft er ook enkele maanden gestudeerd.
Na mijn studie heb ik het schilderen steeds gecombineerd met werk als jurist om de kost te verdienen, niet altijd een gemakkelijke evenwichtsoefening.
Via Studio Start huurde ik een atelier in Borgerhout. Later heb ik een tijdje gewerkt in het atelier van kunstenares Nele Tas en na mijn verhuis naar Brussel huurde ik een atelier in Sint-Gillis. Het was daar ijskoud in de winter en bloedheet in de zomer! Nu werk ik dus gewoon vanuit mijn woonkamer, al ben ik al een hele tijd op zoek naar een atelier ..... Contacteer me als je weet hebt van een leegstaand en goedkoop atelier!
Als kunstenaar heb ik twee missies. Eerst en vooral wil ik de wereld mooier maken door te tonen hoe mooi de wereld is. Zo wil ik je deelgenoot maken van mijn passies, zoals bijvoorbeeld Italië, Brussel, kleur, verbeeldingskracht,... Daarnaast wil ik de wereld ook mooier maken door te tonen dat deze mooie wereld niet vanzelfsprekend is. Het neoliberalisme en het oprukkende extreem-rechts bedreigen deze mooie wereld en moeten absoluut een halt toegeroepen worden.
In 2013 leerde ik Kunst in Huis kennen. Zij geloofden in mij en namen werken van mij op in hun kunstcollectie. Tien jaar later sloot ik een vergelijkbaar contract met de kunstuitleendienst Bernice.
In 2021 leerde ik Brusselblogt kennen. Op deze blog publiceerde ik maandelijks een schilderij met een tekst . Deze maandelijkse bijdragen hebben uiteindelijk geleid tot mijn eerste roman: Het straatfeest.
Als ik een manifest zou schrijven, zou het ongeveer klinken als volgt:
“Ik hou van ongemengde verf en van woorden op hun juiste plek. In mijn werken zitten mijn helden en worden mijn ideeën mijn vrienden.
Vrijheid is jezelf kunnen zijn.
Twijfelen is de basishouding.
Ik onderschrijf wat Winona Ryder zegt: ‘The work is the reward!’
Elk schilderij hoort bij het vorige en elke tekst bij de volgende.”
Momenteel ben ik op zoek naar een galerist die in mijn werk gelooft en die het mee beter wil maken.
To be continued....
Van zolang ik me kan herinneren, teken en schilder ik. Mijn grote held was Vincent Van Gogh en dat is hij nog steeds.
Mijn jeugd heb ik doorgebracht op de gemeentelijke kunstacademie van Borsbeek en uiteindelijk heb ik het aangedurfd, na mijn rechtenstudie, om mee te doen aan het ingangsexamen ‘schilderkunst’ aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Dit examen duurde twee dagen of waren het er drie? Het natekenen van een buste met houtskool, het schilderen van een stilleven, het maken van een vrij werk en het afleggen van een interview. Geslaagd. Zonder twijfel één van de beste dagen van mijn leven.
Daarna volgde vier jaar schilderen, schilderen en nog meer schilderen. Heerlijk. Ik ben opnieuw bij mijn vader gaan wonen en ik werkte ‘s morgens en ‘s middags in de kantine van de Academie. Vincent Van Gogh heeft er ook enkele maanden gestudeerd.
Na mijn studie heb ik het schilderen steeds gecombineerd met werk als jurist om de kost te verdienen, niet altijd een gemakkelijke evenwichtsoefening.
Via Studio Start huurde ik een atelier in Borgerhout. Later heb ik een tijdje gewerkt in het atelier van kunstenares Nele Tas en na mijn verhuis naar Brussel huurde ik een atelier in Sint-Gillis. Het was daar ijskoud in de winter en bloedheet in de zomer! Nu werk ik dus gewoon vanuit mijn woonkamer, al ben ik al een hele tijd op zoek naar een atelier ..... Contacteer me als je weet hebt van een leegstaand en goedkoop atelier!
Als kunstenaar heb ik twee missies. Eerst en vooral wil ik de wereld mooier maken door te tonen hoe mooi de wereld is. Zo wil ik je deelgenoot maken van mijn passies, zoals bijvoorbeeld Italië, Brussel, kleur, verbeeldingskracht,... Daarnaast wil ik de wereld ook mooier maken door te tonen dat deze mooie wereld niet vanzelfsprekend is. Het neoliberalisme en het oprukkende extreem-rechts bedreigen deze mooie wereld en moeten absoluut een halt toegeroepen worden.
In 2013 leerde ik Kunst in Huis kennen. Zij geloofden in mij en namen werken van mij op in hun kunstcollectie. Tien jaar later sloot ik een vergelijkbaar contract met de kunstuitleendienst Bernice.
In 2021 leerde ik Brusselblogt kennen. Op deze blog publiceerde ik maandelijks een schilderij met een tekst . Deze maandelijkse bijdragen hebben uiteindelijk geleid tot mijn eerste roman: Het straatfeest.
Als ik een manifest zou schrijven, zou het ongeveer klinken als volgt:
“Ik hou van ongemengde verf en van woorden op hun juiste plek. In mijn werken zitten mijn helden en worden mijn ideeën mijn vrienden.
Vrijheid is jezelf kunnen zijn.
Twijfelen is de basishouding.
Ik onderschrijf wat Winona Ryder zegt: ‘The work is the reward!’
Elk schilderij hoort bij het vorige en elke tekst bij de volgende.”
Momenteel ben ik op zoek naar een galerist die in mijn werk gelooft en die het mee beter wil maken.
To be continued....